Ana içeriğe atla

Senin hayatının şiiri hangisi?

Hemen hemen herkesin çok sevdiği veya işte bu benim hayatımın şiiri dediği bir şiir mutlaka vardır sanıyorum.Peki ya hangisi senin şiirin? 

Benim için hayatımın şiiri diyebileceğim, beni en çok etkileyen şiir; Büyük Üstad Mehmed Akif'e ait olan "Âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak" şiiridir...işte o muazzam şiir:

Âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak... 
Alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak. 
Dünyâda inanmam, hani görsem de gözümle. 
İmânı olan kimse gebermez bu ölümle: 
Ey dipdiri meyyit, 'İki el bir baş içindir.' 
Davransana... Eller de senin, baş da senindir! 
His yok, hareket yok, acı yok... Leş mi kesildin? 
Hayret veriyorsun bana... Sen böyle değildin. 
Kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz? 
Kendin mi senin, yoksa ümîdin mi yüreksiz? 
Âtiyi karanlık görüvermekle apıştın? 
Esbâbı elinden atarak ye'se yapıştın! 
Karşında ziyâ yoksa, sağından, ya solundan 
Tek bir ışık olsun buluver... Kalma yolundan. 
Âlemde ziyâ kalmasa, halk etmelisin, halk! 
Ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk! 
Herkes gibi dünyâda henüz hakk-i hayâtın 
Varken, hani herkes gibi azminde sebâtın? 
Ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun. 
Ümîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun! 
Azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar; 
Me'yûs olanın rûhunu, vicdânını bağlar 
Lânetleme bir ukde-i hâtır ki: çözülmez... 
En korkulu câni gibi ye'sin yüzü gülmez! 
Mâdâm ki alçaklığı bir, ye's ile şirkin; 
Mâdâm ki ondan daha mel'un daha çirkin 
Bir seyyie yoktur sana; ey unsur- îman, 
Nevmid olarak rahmet-i mev'ûd-u Hudâ'dan, 
Hüsrâna rıza verme... Çalış... Azmi bırakma; 
Kendin yanacaksan bile, evlâdını yakma! 

Evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş... 
Sesler de: 'Vatan tehlikedeymiş... Batıyormuş! ' 
Lâkin, hani, milyonları örten şu yığından, 
Tek kol da yapışsam demiyor bir taraftan! 
Sâhipsiz olan memleketin batması haktır; 
Sen sâhip olursan bu vatan batmayacaktır. 
Feryâdı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar... 
Uğraş ki: telâfi edecek bunca zarar var. 
Feryâd ile kurtulması me'mûl ise haykır! 
Yok, yok! Hele azmindeki zincirleri bir kır! 
'İş bitti... Sebâtın sonu yoktur! ' deme, yılma. 
Ey millet-i merhûme, sakın ye'se kapılma. 



14 Mart 1913

Yorumlar

  1. benim kendime ait bir şiirim yok ... :) yüreğime dokuna tüm şiirler benimdir.. ama şiirinde azim ,umut ,vatan millet, insanlık...vs ne ararsan var.. paylaşımın için teşekkürler... beğendim gerçekten..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Rica ederim....Butun guzel siirler sana armaganim olsun o vakit :)

      Sil
  2. Benimde şiirim Can Yücel -Herşey Sende gizli.

    İşte budur hayat!
    İşte budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın
    Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün

    okumak isterseniz:http://fatofotofan.blogspot.com.tr/2014/08/hersey-sende-gizli.html

    YanıtlaSil
  3. Necip Fazıl'ın Kaldırımlar şiirinin ayrı bir yeri vardır benim için.
    Ama benim için en kıymetli şiir ilk yazdığım "Büyürken Anladım" şiiridir.

    YanıtlaSil
  4. Ne muazzam bir şiir. Diğer bir çok şiir yanında cüce kalır. Benim için de nedense şiir deyince aklıma hemen Orhan Veli'nin şiiri gelir. Anlatamıyorum'un ilk dizelerini söylemeye başlarım.
    Ağlasam sesimi duyar mısınız,
    Mısralarımda;
    Dokunabilir misiniz,
    Gözyaşlarıma, ellerinizle?
    Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
    Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
    Bu derde düşmeden önce.
    Bir yer var, biliyorum;
    Her şeyi söylemek mümkün;
    Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
    Anlatamıyorum.

    YanıtlaSil
  5. Ne güzel yaşlanırsın sen. (Cemal Süreya)
    Çaya kaç şeker? (Can Yücel)
    Ben sana mecburum. (Atilla İlhan)...
    Şiir dünyası o kadar güzel ki,sevdiğim şiirlerden sadece üçü.....

    YanıtlaSil
  6. Siirlerinizin hepsi birbirinden guzel dostlar...

    YanıtlaSil
  7. Nazım'ın tüm şiirleri benim de en çok "Herkes Gibisin" sanırım...

    YanıtlaSil
  8. Dün sabaha karşı kendimle konuştum.
    Ben hep kendime çıkan bir yokuştum.
    Yokuşun başında bir düşman vardı
    Onu vurmaya gittim, kendimle vuruştum.
    Özdemir ASAF
    (çok ama çok sevdiğim ve çok farklı anlamlar yüklediğim bir şiirdir. Paylaşmak istedim :) )

    YanıtlaSil
  9. Benim psikolojime göre değişiyor :) mesela şimdi Özdemir Asaf tan günbegün.. Ama mehmet akifin de bu şiiri çok güzel gerçekten.

    YanıtlaSil
  10. Bu şiir beni kendime getirir her okuduğumda sevgili dostum.'Feryâdı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar...
    Uğraş ki: telâfi edecek bunca zarar var.' kısmı özellikle.Benim şiirimde bu naçizane : ''Şehri Bekleyen Dağ
    Gece girdim şehre: paltosuz, yalnız / şubattı
    Kar yağıyordu özlem ve hüzün yağıyordu
    Omzumda delikanlılığım sol yanım hicran
    Utanıyordum ağlamaktan üşümekten korkmaktan
    Hamal o türküyü söylemese donacaktım
    Yakmasa o ateşi içimde ölecektim kesin

    Gece girdim şehre: içim uçurum / şubattı
    İstasyonlarda karınca sürüleri telaşlı
    Vapurlarda yorgun suskun gövdeler
    Denize dökülmüş yıldızlarla oynuyordu rüzgâr
    Rüzgâr içimdeki ateşi alazlıyordu bir de
    Alazlanmasa içimdeki ateş ölecektim kesin

    Gece girdim şehre: parasız, âşık / şubattı
    Kızıp durdum Kız Kulesi’ne: acımı büyüttü
    Durmakla orada öyle pırıltılı narin kayıtsız
    Uzaklarda bıraktığım kız gibi tam da
    Kırık ışık gülüşünü yakalamasam sularda
    O buğu okşamasa yüreğimi ölecektim kesin

    Gece girdim şehre: paçalarım ıslak / şubattı
    Fa diyez dat dat, detone nara, arsız gülüş, turfanda küfür
    Şoförler sarhoşlar yosmalar selamlıyordu beni
    Damalı taksiler ağır çekim geçiyordu yanımdan
    Şehir kusup duruyordu beni kaldırımlarına
    Ben daha derinlerine giriyordum her defasında, öleceğime

    Şubattı kar yağıyordu paltosuz yalnız ve âşıktım
    Yabanıl şaşkın duruyordum orta yerinde köprünün
    Bir yanım Galata: ışıltılı burçlarında gizli oklar
    Bir yanım Süleymaniye dağı: derin sükût, yalın görkem
    Ben ki dağların su verdiği çocuğum / ölecektim kesin
    Şehri bekleyen dağın tutunmasam eteklerine ''
    A.Vahap AKBAŞ

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İYİ Kİ VARSIN

''Dikkat! Bu post öneri içerir''
Eğer sevgiliniz veya eşiniz için el emeği bir sürpriz

hazırlamak istiyorsanız lütfen youtube kanalıma 

yüklediğim bu videoyu izleyin :)

İyi ki varsın dediğiniz her kim varsa ömür boyu 

yanınızda olması dileklerimle...

Tek bir cümle içinde ne çok şey barındırır. “iyi ki varsın” demek, “sayende” demektir; şükretmek, teşekkür etmektir.

bir dilektir aynı zamanda, “iyi ki varsın”. tek bir dilek: var olanın, hep olmasını istemektir. “iyi ki varsın”, “tamam” demektir.

artık aramayı bırakabileceğini bilmek, her şeyin artık yerli yerinde olduğunu anlamaktır. tamamlanmış hissedebilmektir. “güvendeyim” demektir, iyi ki varsın.

birine, tüm şeffaflığınla, bin-bir rengini gösterebilmektir.

başını yaslayacağın yeri bulmanın rahatlığıyla emin olmak; “o varsa, bana kolay kolay bir şey olmaz” demektir.

üstüne üstlük, “her şey seninle daha bi’ güzel”dir, iyi ki varsın.

o varsa, hiçbir an sıradan olamaz, bilmektir. “sana ihtiyacım var” demektir.

bağlılıktır. mecburiyet…

Bir Şair Padişah II.Murad/Muradi

Daha önceki yazılarımda hem cihan hükümdarı olup hemde şair ruhlu olan padişahlardan bahsetmiştim onlara erişmek isterseniz Fatih Sultan Mehmed Han ve Kanuni Sultan Süleyman  tıklayınız ;)

Şimdi ise 2.Murad Han, Muradi mahlası ile karşımızda.Birazcık naçizane bilgi vereyim istedim...

"Gerçi kim haddüm degüldür bûseni kılmak dilek
Ârif olan çün bilür anı ne lâzım söylemek"

Muradî

Osmanlının 6. Padişahı, şair, Muradî mahlasıyla şiirler yazmış. Doğumu Amasya 1404, Ölümü Edirne 3 Şubat 1451. Babası Çelebi Mehmed, annesi Dulkadiroğulları Beyliği'nden Suli Bey'in kizi Emine Hatun'dur. Bazı kaynaklar annesinin Amasyalı Divittar Ahmed Paşa'nın kızı Şehzade Hatun olabileceğini de belirtirler. (Ak, Coşkun, a.g.e, 49)

Mevlevî tarikatına mensup, hattat bir şair olan Sultan II. Murad, saza, söze ve eğlenceye düşkündü. Türk musikisine önemli hizmetleri olmuştur. 

Kalem ve kılıç; her ikisi de onun zamanında çok kıymetliydi. Döneminde Arapça ve Farsça'dan önemli eserler Türkçe&…

Yapayalnız öldükten sonra cesedi kadavra yapılan yazar: Ömer Seyfettin

Türk Edebiyatı'nın unutulmaz isimlerinden Ömer Seyfettin'in cenazesine kimse sahip çıkmayınca, ünlü yazar kadavra yapıldı.
Türk Edebiyatı'nın önemli isimlerinden olan Ömer Seyfettin, aynı zamanda edebiyatın en çok okunan yazarlarından. Yalnızca 36 sene yaşayan yazar, aynı zamanda Türk Edebiyatı'na çok sayıda eser kazandırmıştır;ancak ünlü yazarın hikayesi ne yazık ki edebiyata kazandırdığı eserler kadar parlak sonlanmamıştır. 
23 Şubat 1920'de şeker hastalığı nedeniyle kaldırıldığı Haydarpaşa Hastanesi'nde 6 Mart'ta son nefesini verdi. Şeker hastalığından habersizdi Kadıköy dolaylarındaki kiralık evinde yalnız yaşayan Ömer Seyfettin'in yakalandığı şeker hastalığından ne kendisinin ne de doktorların haberi vardı. Şeker hastalığının günümüzdeki kadar yaygın olmadığı o dönemde, tedavi yöntemleri de yeterince gelişmemişti. Ünlü yazar yemek yiyemiyor, günden güne zayıflıyordu; onunla yalnızca en yakın arkadaşı Ali Canip ilgileniyordu. Doktor tavsiyesiyle bol…