AHVÂL

23:38:00

Artık az konuşup çok susuyorum.
Benim yerime gözlerim konuşuyor...
O yorgun gözlerim...
Ahvâlimi kimse bilmiyor,
bazen soranlar oluyor işte... "Neden böyle suskunsun? " diye.
Dönüp şöyle bir bakıyorum,
susuyorum ve sözü yine 
gözlerime bırakıyorum.
Biliyorum anlamıyorlar
 hep anlamış gibi yapıyorlar beni.
Oysa ben ne çok anlamıştım sizi...


Bunları da Beğenebilirsin

12 yorum

  1. Nasıl bilebilirsin anladığını onları,
    Nereden biliyorsun onların seni anlamadığını.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O an ki hissedilenler ve ruh halinin yansıması diyebiliriz :)

      Sil
  2. Canım ben seni çok iyi anlıyorum.Her zaman da senin yanındayım.Sevgilerimi yolluyorum...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çoookk teşekkürler ablacığım biliyorum bunu :) Allah razı olsun ablam :) Sevgiler ♥♥♥

      Sil
  3. bu duyguyu çok iyi biliyorum ve seni şuan çok iyi anlıyorum. seni anlayanlar mutlaka vardır emin ol. gerekli olan doğru kişileri bulmak
    müziğin yine beni benden aldı çok güzel bunu söylemeden gidemeyeceğim kim söylüyor acaba bunu sakin oyun saatlerinde kullanabilirim okulda :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar

    1. Çok tesekkür ederim değerli yorumunuz için :) Blog acıldığında ilk çalan şarkının adı "İndila-Love Story"
      Keyifli dinlemeler ;-)

      Sil
  4. Evet, bazen susmak gerekebiliyor. Pisagor' un dediği gibi: "Ya susmak, ya da suskunluktan daha kıymetli bir söz söylemek gerekir."

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok haklısınız.Teşekkür ederim değerli yorumunuz için :)

      Sil
  5. Birazda beni anlatıyor bu sözler sanki :)

    YanıtlaSil
  6. İnsanların ne düşündüğünü ne hissettiğini anlamak mümkün değil,öyle bir ruh hali var ki insanlarda çok çabuk değişiyorlar.

    YanıtlaSil
  7. Suskunluk belki de çok şey anlatır... Suskunkuğun içinde çok cümle gizlidir..

    YanıtlaSil